2 min. leestijd

Bericht 6

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Deinceps videndum est, quoniam satis apertum est sibi quemque natura esse carum, quae sit hominis natura. Nonne videmus quanta perturbatio rerum omnium consequatur, quanta confusio? Egone non intellego, quid sit don Graece, Latine voluptas? Duo Reges: constructio interrete. Sed potestne rerum maior esse dissensio? Cum ageremus, inquit, vitae beatum et eundem supremum diem, scribebamus haec.

Non laboro, inquit, de nomine. Neque solum ea communia, verum etiam paria esse dixerunt. Quid affers, cur Thorius, cur Caius Postumius, cur omnium horum magister, Orata, non iucundissime vixerit? Si mala non sunt, iacet omnis ratio Peripateticorum. Verba tu fingas et ea dicas, quae non sentias? At certe gravius. Sed haec omittamus; Sic, et quidem diligentius saepiusque ista loquemur inter nos agemusque communiter. Quod equidem non reprehendo; Ego vero isti, inquam, permitto.

Sin dicit obscurari quaedam nec apparere, quia valde parva sint, nos quoque concedimus; Ad corpus diceres pertinere-, sed ea, quae dixi, ad corpusne refers? An est aliquid per se ipsum flagitiosum, etiamsi nulla comitetur infamia? Aliter homines, aliter philosophos loqui putas oportere? Quodcumque in mentem incideret, et quodcumque tamquam occurreret. Atqui reperies, inquit, in hoc quidem pertinacem;

Miserum hominem! Si dolor summum malum est, dici aliter non potest. Si enim ad populum me vocas, eum. Non enim in selectione virtus ponenda erat, ut id ipsum, quod erat bonorum ultimum, aliud aliquid adquireret. Ergo id est convenienter naturae vivere, a natura discedere. Scripta sane et multa et polita, sed nescio quo pacto auctoritatem oratio non habet. Sed non alienum est, quo facilius vis verbi intellegatur, rationem huius verbi faciendi Zenonis exponere. Negat enim summo bono afferre incrementum diem.

Scio enim esse quosdam, qui quavis lingua philosophari possint; At modo dixeras nihil in istis rebus esse, quod interesset. An hoc usque quaque, aliter in vita? Negat enim summo bono afferre incrementum diem. Quippe: habes enim a rhetoribus; Sed eum qui audiebant, quoad poterant, defendebant sententiam suam. At miser, si in flagitiosa et vitiosa vita afflueret voluptatibus. Huius, Lyco, oratione locuples, rebus ipsis ielunior. Quae est igitur causa istarum angustiarum? Amicitiam autem adhibendam esse censent, quia sit ex eo genere, quae prosunt.

Nog niet uitgelezen?

Misschien vindt u deze berichten ook interessant.